Evet saat şu saat, ben motorlu olmamıza rağmen insanlıkdışı bir trafikle boğuşup eve ulaştım. Yine aynı yerlerde yine aynı şekillerde eğlendiğimi sandım, ve her şey yine çok hızlı oldu. İşte bu durumdaki ben elbette Ege'yi özlemeden edemedim:) Bir yerde hakikaten de bırakmak, bir sıfır bulmak, o sıfırdan yeniden bir hayat kurmak lazım sanırım; koşmak yerine yürüdüğün (taksi almadığı için değil sen istediğin için:)) , söylenmek yerine sorduğun; kulağında iPhone otobüste uyur gibi yapmak yerine yanındakine günaydın dediğin (onun da bunu anlayacak medeniyette olduğu:)) . Alaçatı gibi mavi , Alaçatı gibi mor olduğun:)
